De Godganse Ganges (3) – NRC

Verschijnt iedere vrijdag op de Achterpagina van NRC tekst: Tosca , Foto’s Annie)

De Godganse Ganges (3)

We schieten niet erg op en zitten nog steeds in de heilige van bedelaars en open riolen vergeven, plaats Haridwar. Want dat hoort bij zo’n heilige plaats, dat het er stinkt en heel vies en arm is. Diverse pogingen om hier weg te komen zijn mislukt, het begint intussen een beetje op een hele enge film te lijken!

We hebben het plan om hier met de boot weg te komen, als eerste laten varen want er zijn geen boten. De Ganges kan hier niet worden bevaren omdat hij veel te wild is en omdat er om de paar kilometer waterkrachtcentrales zijn en omleggingen. Daar waar de rivier is drooggevallen ontstaat onmiddellijk een vuilnisbelt. Bergen plastic zakken met resten dahl smurrie erin. Dahl is een linzen prutje tevens het nationale voedsel. Dat er net zo uitkomt als dat het erin gaat. Iedereen schijt daarom kerriebeige. In deze glibberige stinkende prutheuvels scharrelen varkens, honden en koeien rond, in de hoop wat eten van stront te kunnen onderscheiden.
Annie is er gisteren tot over haar enkels in weggezakt.
Er wonen ook mensen op zo’n krioelbelt. In hun krotten met waslijnen met wapperende vodden ervoor. De ellende is hier zeer groot.
Het zal vast ook iets te maken hebben met die enorme landverschuivingen die hier in 2013 en ‘14 waren, waarbij 7000 mensen omkwamen en 9000 dieren.
‘De modder stond tot aan de rand van de balie,’ vertelt de eigenaar van het uiteraard smerige hotel waarin we al veel te lang verblijven.

Gisteren regende het en lag er voor de deur een jongen hartverscheurend te huilen onder een natte deken. Ik heb hem er toen maar eentje van het hotel gegeven en ondanks het feit dat ik ervoor wil betalen, is de eigenaar heel boos op me.
Als je hier trouwens een schone handdoek vraagt pakken ze gewoon een gebruikte op van de grond in een andere kamer, vouwen hem op en zeggen ‘please ma’am, clean towel’. Ach ja, een kniesoor..toch?

Maar goed we wilden hier weg, eerst probeerden we het per motorriksja. Leek ons een leuk idee om vanwege het levensgevaarlijke verkeer niet zelf te gaan scooteren, maar ons te laten scooteren. Al doende kwamen we erachter, dat elk stadje zijn eigen strenge riksja regels heeft en dat zo’n ding niet van de ene stad naar de andere mag. Toen probeerden we het per taxi, die bracht ons 90 km verderop naar de stad Bijnor. Een afschuwelijke dump in de modder, vanwaaruit we een gammele bus namen, richting Lucknow, de hoofdstad van Uttar Pradesh). Toen we, (ongelogen!) acht uur heen en weer hadden zitten rammelen, stond op een bord te lezen dat we maar tien kilometer van Haridwar verwijderd waren.
“Laten we dan maar weer terug gaan”, besloot Annie, ‘want er loopt daar ook een spoorlijn.’

Ik kon wel janken!

Ganges, India

Morgen stappen we hier in de overvolle rollende rattenkooi, die men ook wel de trein noemt. Van de weeromstuit zijn we nog even terug gegaan naar Rishikesh. Om de ashram te bekijken waar de Beatles indertijd gezeten hebben, bij de Maharishi Mahesh Yogi
(de grondlegger van de transcendente meditatie) . De plek is nu overwoekerd door de jungle en graffiti. Hoe schoon komt hier de Ganges nog uit de Himalaya rollen.

Beatles Ashram , Rishikesh

Ganges, Rishikesh

This entry was posted in Annie's post, pelgrimstocht, reisrepo's, Tosca's columns and tagged , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

6 Responses to De Godganse Ganges (3) – NRC

  1. Hahaha ik lig helemaal dubbel van het lachen. Ik ben ondertussen al de tel kwijt, tussen de 7 en 10 keer in India geweest en ik ben helemaal weg van het land. Maar jullie observaties zijn fantastisch. Houd vol, want ik wil meer lezen.

    Zoek de dames van de Red Brigade op als je naar Lucknow gaat. Ze geven zelfverdedigings lessen aan meisjes en jonge vrouwen. Ze leren voor zichzelf opkomen.
    Maar eigenlijk kun je beter helemaal niet naar Lucknow gaan. Vreselijk gat in de grond.

    Trek je Noord India niet meer: vlucht naar Nepal, waar alles relaxter is of ga naar Zuid India.

  2. Bep Mous says:

    Grote herkenbaarheid uit jullie verhalen. Eerst was ik meteen jaloers dat jullie deze reis kunnen maken. Na dit verhaal realiseer ik mij hoe erg India kan zijn. Zo schitterend, zo excentriek, zo eigen aardig, zo vuil, zo alles omvattende ervaring voor al je zintuigen en een aanslag op je hele zijn. Ik wens jullie veel plezier en goede tijden en vooral een goede gezondheid.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *