Koninklijke weg (3) Penopauzepeloton

De Koninklijke weg deel 3 van Putkop ( industriegebied randje Harmelen) naar Groenekan 22,11 km.

Ja,ja, dames en heren lezers van het NRC wandelsblad. We schieten lekker op, zitten al in de provincie Utrecht! En dat brengt ons rechtstreeks, naar de beste limerick, die ik als puber ooit op ;’er was eens een…. in Utrecht’ bij elkaar heb weten te rijmen en die ik tijdens de lange voettocht van afgelopen zaterdag tot vervelends toe in allerlei dialecten heb voorgedragen.

‘er was eens een dame in Ut-recht
die kamde het haar van der kut-recht
toen kwam er een vlo
die sprak; ‘zo zo zo zo!
‘t was een heel werk
maar eind’lijk zit ut-recht!’

Iets heel anders nu, misschien is het meer mensen opgevallen, ik weet niet of het overal zo is, maar tussen Harmelen en Groenekan wel, de lente zit er aan te komen! Alle knoppen staan op springen. Nog even en de bomen zijn bedekt met zo’n hoopgevende rand groen zweem! Dan weet je, binnen niet al te lange tijd zie ik niet meer dwars door het naakt struweel, van die rijen lelijke Nederlandse auto’s geparkeerd staan op al die kraakpropere woonerven met namen als het aardbeienblok en andere deprimerende namen om de buurten in het fruitkwartier mee aan te duiden.
De postbode moet toch enigszins weten in welke gleuf hij de blokkergids duwt. Zo al wandelend, dat is toch wel leuk, kom je nog eens ergens, waar je anders waarschijnlijk je hele leven niet aan toe was gekomen. Raad eens waar wij doorheen gestoken zijn?
We hebben de geheimzinnige verborgen wereld achter dat enorme geluidswallen gebeuren, op de A2 vlakbij Utrecht mogen ontdekken. Je weet niet wat je ziet! Daar wonen ook allemaal mensen en het gaat naar omstandigheden best goed met ze. Het leeft allemaal nog ook, althans het beweegt, schuift de gordijnen op en neer en verplaatst zich in veilige redelijk functionerende APK voertuigen.
Dat zou je toch ook niet denken. Althans ik niet, ik had eerder verwacht dat de helft op de stoeptegels lag dood te gaan en te ontbinden.

Maar ze houden goed vol daar achter die geluidswallen en weren zich kranig. Waar ik wel moeite mee heb op de wandelpaden en ik vind dat het echt verboden moet worden zijn al die mannen in de midlife crisis in die gekleurde stretch pakken op die racefietsen. Levensgevaarlijk! Vooral in het weekend is het een zeer snel om zich heen grijpende plaag.

Je hoort zo’n penopauzepeloton niet aan komen, ze duiken ineens op in een wolk van testosteron en rondspattend zweet proberen je altijd van achter omver te rijden. Ik snap het ook wel, die vrouwen willen die mannen niet het hele weekend om zich heen hebben, gaan ze de heg snoeien of andere dingen doen die rommel geven en lawaai maken. En ze vertrouwen het ook niet als ze te lang boven op de hobby kamer zitten met der lui laptopjes.
Ga in Godsnaam even fietsen in je gekleurde stretch pak, dan trap je die opgekropte energie er wel uit!
Ja mevrouw het zal allemaal wel, dan bent U er van af en wij zitten ermee op de wandelpaden.


De koninklijke weg verschijnt iedere donderdag op de achterpagina van de NRC. De weg is 170 km en iedere week lopen Tos en Annie een stukje. Ze komen aan op 30 april tijdens de kroning van Wim Lex.

This entry was posted in Tosca's columns and tagged , , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

2 Responses to Koninklijke weg (3) Penopauzepeloton

  1. Paul van Kampen says:

    Beste mevrouw Niterink,

    Ik vind deze column weer een geestig schot in der roos. Sinds ik met mijn vrouw een paar jaar geleden naar Santiago de Compostela ben gefietst (en weer terug) geniet ik van uw columns, de hilarische maar oh zo rake observaties.

    Ik moet wel bekennen dat ik zelf in zo’n penopauzepeloton (PPP?) fiets (en ik ben al 67)
    in “een wolk van testosteron en rondspattend zweet”.
    Maar dit fenomeen heeft ook een andere kant en die wil graag onder uw aandacht brengen. Wij gaan als ‘PPP’ (hoewel de leeftijd van de 12 mannen varieert van 30 tot 67 jaar) in september de Tour for Life fietsen, 1262 km in 8 dagen met als doel zo veel mogelijk geld in te zamelen voor ‘Artsen zonder Grenzen’.

    Dit biedt u der kans om de ‘Koninklijke weg’ te gaan en en sponsorbijdrage te leveren voor het goede doel, en het houdt ons PPP een tijdje van de straat (in ieder geval een week in september).

    Als u gaat naar http://www.tourforlife.nl/teamtien ziet u ons team en verder wijst het de weg vanzelf; op http://teamtien.nl/ kun u ons zien trainen (kijken op eigen risico).
    Het zou toch geweldig zijn als onze Tour for Life “mede mogelijk is gemaakt door Tosca Niterink”:-)
    Maar…voel u niet verplicht, we blijven toch wel fan en uw stukjes lezen.
    Onze kleinzoontjes van 5 en 7 zijn nog steeds “creatief met kurk” (op verzoek mail u ik u een paar foto’s), den “altijd van je af” is bij ons thuis een gevleugelde uitdrukking.

    Hartelijk groet,

    Paul van Kampen

  2. O Tosca, wat kun je toch ongelooflijk geestig schrijven!
    Dat is het wat ik wilde zeggen…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *