Pinkster poëzie in Ruigoord met Vurige Tongen

Ingesloten door het industriële havengeweld van Amsterdam ligt het door wuivend groen omzoomde, kunstenaarsdorp Ruigoord.

Iedere keer als ik het dorp binnenkom verbaas ik me er opnieuw over.
Van het ene moment op het andere ben ik de plofzones met de reusachtige witte olietonnen en de deprimerende meubelboulevard als bij toverslag vergeten. Want hier staat het fluitenkruid op kruishoogte, te geuren in de zachte lentewind van welleer. Het gaf zich niet gewonnen aan het Havenbedrijf.

Het is een legendarisch dorp, in de kerk verbond Simon Vinkenoog Nina Hagen en Herman Brood in de echt.

Sinds een paar maanden hebben Annie en ik hier een werkruimte in een jaren 70 rijtjeshuis. We zijn druk bezig er een mobiel doorzonsteunpunt van te maken.

We zitten om de tafel in het huis van onze buurman, dichter psychonaut, cannabist Hans Plomp,(70 ) hij vormt samen met de weduwe van Johnny van Doorn, Yvonne Mousset (bijna 70) de harde organisatie kern van Poëzie festival Vurige tongen.

Daarom gaat Annie ze zometeen op de foto zetten. De laatste voorbereidingen worden getroffen. Annie loopt buiten met een keukentrap onder haar arm, de weduwe werkt haar make-up bij en Hans stopt nog even haastig zijn platte hasjpijpje.

‘Wil jij?’ vraagt ie.
‘Nee, dank je, ik word er paranoia van, de laatste keer heb ik me twee uur achter een boom verstopt.’
Yvonne heeft ook liever een glas wijn.

‘Wanneer gaan jullie Vurig Tongen en hoe lang?’
‘Drie Pinkster dagen lang,’ zwijmelt Hans. Het belooft weer een opwindende happening te worden.
‘En poëtisch,’ vult Yvonne aan. ‘Met Dichters, schrijvers, performances en muziek, je kunt ook kamperen en non-stop lekker eten en drinken.’

‘Schiet op,’ roept Annie, ‘het weer slaat om!’

Annie staat op een picknicktafel met haar fototoestel te zwaaien en te regisseren als een modefotograaf. ‘Armen langs je lichaam en kijk naar Hans.’
‘Ik wil niet en profil op de foto,’ roept Yvonne.
‘Tong aan je gehemelte vastzuigen,’ adviseer ik, ‘dat is een fotomodellen truc.’ Ik doe het voor.
‘Inderdaad,’ zegt Yvonne verbaast, ‘je zuigt gewoon je onderkin je keel in!

P1040064

‘Wie krijgt dit jaar de Ruigoord trofee?’
‘Eddy Woods, zegt Hans.
Wie is dat?
‘Een Amerikaanse avant-garde dichter .

Sinds 2003 wordt de Ruigoord trofee uitgereikt aan een woordkunstenaar met een warm hart voor Ruigoord
Daarna doen alle andere trofee houders een korte voordracht: Willem de Ridder, PC Hooft prijswinnaar Hans Verhagen, Def P en performance-dichter Diana Ozon. Sinds vorig jaar sta ik zelf ook op de lijst behalve die trofee heb ik nu ook recht op een gratis begrafenis.

‘Als de trofee houder dood is komt de weduwe,’ vertelt Yvonne.
‘Edith Rignalda voor Simon Vinkenoog, en Alida Beekhuis voor Louis Klehman. Dus ik moet ook vanwege Johnny, ‘ zucht Yvonne.
‘En als de weduwe dood is?’ Informeer ik.
‘Nee,’ zegt Hans die niet goed geluisterd heeft, alleen de trofee houders zelf hebben recht op een gratis begrafenis hier in de kerk.

Artikel in NRC cultuur 22 mei tekst Tosca – foto Anita

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Nog meer Godganse Ganges foto’s

Na een barre tocht van 2500 kilometer geven we schoon water terug aan de Ganges wat we vanuit de bron van de Ganges in de Himalaya hebben meegenomen.

Tosca Niterink en Anita Janssen

anita janssen

Goa

goa

palolem, goa ©anitajanssen

goa, ©anitajanssen

patnem, goa, ©anitajanssen

goa, ©anitajanssen

west bengal, ©anitajanssen

calcutta, ©anitajanssen

tosca niterink, ©anitajanssen

goa, ©anitajanssen

tosca niterink, goa ©anitajanssen

patnem , goa ©anitajanssen

patnem goa - ©anitajanssen

tarapith\, india , ©anitajanssen

tarapith, india , ©anitajanssen

tarapith,india , ©anitajanssen

Tarapith, ©anitajanssen

west bengal, ©anitajanssen

west bengal , ©anitajanssen

west bengal, ©anitajanssen

west bengal , ©anitajanssen

patnem, goa , ©anitajanssen

india, ©anitajanssen

india , ©anitajanssen

west bengal, india , ©anitajanssen

west bengal, ©anitajanssen

west bengal, india, ©anitajanssen

west bengal, india , ©anitajanssen

patnem, goa , ©anitajanssen

P1020648

india , ©anitajanssen

ashram, ©anitajanssen

patnem goa, ©anitajanssen

Posted in Annie's post, pelgrimstocht, reisrepo's, Tosca's columns | Leave a comment

De godganse Ganges (7)

(Verschijnt iedere vrijdag op de Achterpagina van NRC. Tekst Tosca, foto, Anita )

Ganges

De Godganse Ganges 7

Nep avonturiers

‘We zijn Nep Avonturiers,’ bromde Annie, toen we in Varanasi op de trein naar Patna stapten.
We konden ook met de boot! Annie had een boot gecharterd ! Een hele dure boot, dat wel. Er moest een duur betaalde twaalfkoppige bemanning mee. Iemand om de motor te bedienen. Iemand om te sturen. Iemand om in het water te springen, als er “iets “aan de propeller zou blijven hangen (dat kan makkelijk want ik vertelde al eerder dat er van alles in de Ganges drijft). ‘Dat hoeft toch niet,’ probeerde Annie nog af te dingen, ‘als er een dode hond aan de propeller blijft hangen springt Tosca toch gewoon het water in, zij is heel goed in knopen ontwarren!’.
‘Ja maar er moet ook een kok mee, want we zitten dagen in de middle of nowhere.

‘Wij koken zelf wel,’ opperde ik, want we zijn een beetje uitgekeken op het Indiase eten, de dahl komt me de kont uit met de chapati er achter aan! We rukken wel een blik ravioli open (niet dat dat helpt want ravioli smaakt hier ook naar Dahl, alles smaakt naar Dahl, zelfs de nescoffee)!
‘Ik lust geen ravioli,’ riep de kapitein, ‘dus er moet in elk geval een kok mee om voor mij te koken en omdat de kok het druk heeft met drie keer per dag voor mij te koken, moet er ook iemand mee om voor de kok te koken en natuurlijk ook iemand om te koken voor de gene die voor de kok kookt.‘ Enfin, we kwamen er niet uit en er is veel verborgen werkeloosheid in India.

Dat duikt op de raarste plekken op! Je moet goed kijken dan zie je het overal,bijvoorbeeld er staat hier op dit station een koffieautomaat. Niks geks zou je zeggen en leve de vooruitgang! Maar in die koffieautomaat, zit een deurtje, want in die koffieautomaat woont een mannetje. Het mannetje van de koffieautomaat, die je geld aanpakt en je muntje voor jou in de gleuf steekt. Meestal slaapt het mannetje en zijn vrouw ook, zij zit buiten het hokje op de grond te slapen met haar hoofd tegen haar tas.

de godganse ganges

Als je koffie wil moet je eerst haar wakker maken. Dan klopt zij op het deurtje en dan komt het mannetje van de koffie automaat naar buiten met een verkreukelt gezicht. (want het valt niet mee te moeten slapen in zo’n klein hokje). Dan schudt het mannetje van de koffieautomaat zijn hoofd en zegt; ’is not working’ en dan gaat ie weer door zijn deurtje naar binnen. Wat eigenlijk ook niet echt jammer is want de koffie zou anyway naar dahl hebben gesmaakt.

Posted in Annie's post, pelgrimstocht, reisrepo's, Tosca's columns | Tagged , , , , , , , , , , , , | 2 Comments

De Godganse Ganges (6)

Verschijnt iedere vrijdag op de achterpagina van NRC (tekst Tosca, Foto’s anita)

De godganse Ganges (6)

We hebben echt ons best gedaan in Allahabad om een boot te bekomen. Het zag er zelfs even naar uit dat we een gemotoriseerde rubberboot mochten lenen van de politie te water aldaar maar dat werd snel en met hoongelach afgeblazen toen ze er achter kwamen dat wij twee vrouwen waren. Een vrouw mag niks in India! Hier in Varanasi, je weet wel, waar 500 lijken per dag worden verbrand aan de oever van de Ganges, mag een vrouw niet eens bij zo’n crematie aanwezig zijn, ze zou maar hysterisch worden en van verdriet in het vuur springen. Daarom is cremeren mannenwerk! Die treuren van binnen, maar op hun gezicht is niks af te lezen als ze met zo’n lijk op hun hoofd door de straten snelwandelen, ‘Hare Rama’ zingend en het lichaam vervolgens onderdompelen in de nog altijd mistige Ganges. De oudste zoon laat zijn kop intussen kaalscheren en steekt een bos stro in het eeuwige vuur van Shiva, (niemand weet hoe lang het al brand, zolang! net als het Olympisch vuur) en rent ermee naar de gereedstaande brandstapel. Iedereen kijkt ademloos toe, er mogen weliswaar geen vrouwen komen, maar wel toeristen en dan maakt het weer niet uit, dat je vrouw bent, want je hebt geld.

Varanasi, Benares, ©anitajanssen

Er mag absoluut niet gefotografeerd worden, ‘respect, for the dead people! and bad Karma!’ Behalve als je wat geld doneert aan een ‘goed’ doel. Zo waren wij getuigen van een wel heel bizarre crematie, we stonden er bovenop ook nog! Het hoofd kwam vrij, gewoonlijk zie je niks omdat het allemaal in doeken is gewikkeld. Maar goed, dit hoofd stak eruit en wilde niet branden, het keek ons aan en het was sprekend de kop van Dr Phill!
‘Hij weet ons ook overal te vinden,’ fluisterde Annie, ook als je even geen tv hebt.

Varanasi, Benares, ©anitajanssen

Over tv gesproken! Obama was hier en vijf uur lang ‘live’ op tv! Hij zat naar een bloedstollend saai en langdradig bloemencorso te kijken (ik zag hem wit weg trekken van verveling, echt waar! Hij zat naast premier Narendra Modi en die had net zo’n origami vouwwerk op zijn hoofd als de kamermeisjes in ons hotel in de gastendoekjes vouwen! We hebben genoten!

Er is hier trouwens weinig veranderd, ik was hier vijfentwintig jaar geleden ook. Je ziet wel dat het beter gaat in India, veel meer mensen kunnen de 5000 roepies (zo’n 65 euro) betalen om hun familieleden via een crematie naar het Nirwana te sturen. Ze komen uit heel India, met de slappe lichaampjes in goudglanzende draperieën verpakt op het dak van de bus. T’is hier, behalve voor mensen ook een vliegen en honden paradijs, niet in de laatste plaats om dat er zo lekker veel lijken aanspoelen van water begrafenissen. De optie voor mensen die een crematie niet kunnen betalen.Officieel mag het niet maar er mag zoveel niet! Varanasi is ook nog steeds een toeristen Mekka, vooral de internationale jeugd hangt hier rond in pofbroeken uit de souvenir winkel. Zowel de jonge jeugd als de ouwe jeugd. Ik mag het niet van Annie, zo’n pofbroek kopen, bedoel ik!
En ook geen dubbeltje op mijn voorhoofd.

Varanasi, Benares, ©anitajanssen

Varanasi, Benares, ©anitajanssen

Posted in Annie's post, minimovies, pelgrimstocht, reisrepo's, Tosca's columns | Tagged , , , , , , , , , , , , | Leave a comment

De Godganse Ganges – Varanasi

(tekst en foto’s anita )

VARANASI – Mist mist en nog eens mist in Varanasi, het geeft de Ganges iets mystieks. Lijken worden aangevoerd naar de ‘burning gath’, de openbare crematie plaats in Varanasi aan de Ganges. De aanvoer van doden gaat 24 uur per dag door. Een crematie kost 5000 roepie (65 euries). Vrouwen mogen niet te dichtbij de brandstapels komen, want Hindoes zijn bang dat vrouwen te emotioneel worden en in het vuur springen.

Varanasi, Benares, ©anitajanssen , tosca niterink en anita janssen

Varanasi, Benares, ©anitajanssen

Varanasi, Benares, ©anitajanssen

Varanasi, Benares, ©anitajanssen

Varanasi, Benares, ©anitajanssen

Varanasi, Benares, ©anitajanssen

Varanasi, Benares, ©anitajanssen

Varanasi, Benares, ©anitajanssen

Varanasi, Benares, ©anitajanssen

Varanasi, Benares, ©anitajanssen

Varanasi, Benares, ©anitajanssen

Varanasi, Benares, ©anitajanssen

Varanasi, Benares, ©anitajanssen

Varanasi, Benares, ©anitajanssen

Varanasi, Benares, ©anitajanssen

Varanasi, Benares, ©anitajanssen

Varanasi, Benares, ©anitajanssen

Varanasi, Benares, ©anitajanssen

Varanasi, Benares, ©anitajanssen

Varanasi, Benares, ©anitajanssen

Varanasi, Benares, ©anitajanssen

Varanasi, Benares, ©anitajanssen , tosca niterink

Varanasi, Benares, ©anitajanssen

Varanasi, Benares, ©anitajanssen

Varanasi, Benares, ©anitajanssen

Varanasi, Benares, ©anitajanssen

Varanasi, Benares, ©anitajanssen

Varanasi, Benares, ©anitajanssen

Varanasi, Benares, ©anitajanssen

Varanasi, Benares, ©anitajanssen

Varanasi, Benares, ©anitajanssen

Varanasi, Benares, ©anitajanssen

Posted in Annie's post, pelgrimstocht, reisrepo's, Tosca's columns | Tagged , , , , , , | 2 Comments

De Godganse Ganges (5) NRC

verschijnt iedere vrijdag op de achterpagina van NRC (tekst tosca, foto’s, anita)

We hebben een flink stuk geroeid, met de trein, via Kanpur, naar Allahabad.

Miljoenenstad Kanpur aan de Ganges is trouwens geen echte aanrader. Met zijn honderden stinkende leerlooierijen, die hun giftige zware metalen rechtstreeks in de Ganges dumpen. Er worden dingen gefluisterd over misvormde baby’s en over tientallen miljoenen waterzuivering subsidie gelden, die zomaar verdwenen zijn. Gek hé? In zo’n prachtig land! Nu ja misschien vindt iemand het op een dag nog wel terug. Ja toch!

We zitten in het duurste hotel van Allahabad,(50 dollar per nacht) en eindelijk eens verwarming op de kamer want het is hier net zo koud als in Nederland en al dagen buitengewoon mistig.

Iets wat de taferelen aan de Ganges met een mystiek haast sprookjesachtige zweem omhuld. Het is namelijk ‘Magh Mela’, een jaarlijks terug kerende heilige feestweek, waarin het massaal groepsbaden in de rivier natuurlijk topic van de dag is. De laatste twee dagen, genaamd, Makar Sankranti, zijn het allerheiligst, als je op deze dagen in het water onderdompelt en je mond ermee spoelt,worden al je zonden weg gewassen en heb je recht op een jaar van voorspoed. Dit jaar gingen er elfduizend mensen de plomp in en Annie en ik mochten erbij zijn! Dat kan best, want de Ganges is hier heel breed, er komen maar liefst drie rivieren samen; de Yamuna, de Sarnswati een mystieke rivier die eigenlijk niet bestaat en de Ganges zelf natuurlijk!

Leuk te weten is, is dat de Yamuna door Delhi stroomt en dat daar elke dag 3296 miljoen liter ongezuiverd rioolwater in de rivier wordt geplompt! Je staat er verstelt van hoe ze dat zo precies kunnen uitrekenen! De mens is toch altijd weer tot heel wat in staat! Het mooie is dat het punt waar al dit water bij elkaar komt de heiligste plek is om te baden, dus het is dringen op de vierkante meter. Ik zat me (rillend in een bootje met twee jassen over elkaar aan ) te verbazen over hoe jong en oud zonder aarzelen het smerige ijskoude water instapten. Zo vol devotie en overtuigd van het feit dat de heilige rivier zichzelf reinigt, dat ik bij geen enkele magere opoe zelfs geen spoor van kippenvel op het lijf kon ontwaren. Ik zag ze allemaal met een gelukzalig gezicht met hun magere platvoeten (Indiërs hebben allemaal platvoeten) de stinkende modderdrab in stappen.

Alahabad, India, ©AnitaJanssen

Ze vergaten zelfs naar ons te staren, want wij baren nog steeds heel wat opzien.De foto van Annie stond een paar dagen terug in de krant omdat er een toerist was gesignaleerd op de Magh Mela! Al die van heinde en ver toegestroomde badgasten en feestgangers verblijven trouwens in tentenkampen in de modder, van die beelden die je op het journaal wel eens ziet van vluchtelingenkampen na een overstroming. We blijven ons verbazen en we genieten! Tot volgende week.

Posted in Annie's post, minimovies, pelgrimstocht, reisrepo's, Tosca's columns | Tagged , , , , , , , , , , , | Leave a comment

De godganse Ganges

(tekst/ foto’s anita)

Ga iedere dag gewapend met een stel extra roepie flappen de straat op maar waar moet je beginnen in dit land waar 55% van de mensen geen wc heeft en nog meer mensen rond moet komen van minder dan 1 euro per dag. Gelukkig heeft de Indiase overheid wel geld om een marszonde van 1 miljard te lanceren, dat dan weer wel. Gisteren gaf ik een haveloze man gekleed in vodden en haar wat al sinds zijn geboorte niet meer was gewassen 50 roepie ( 65 cent) hij keek naar het biljet en begon te gillen van vreugde…

‘Ja het is heel moeilijk om op straat te leven vertelt Risha (25 jaar, 3 kinderen).. Ze spreekt wonderlijk goed Engels… ‘ik heb geluk, want toeristen hebben mij in mijn jeugd ondersteund zodat ik naar school kon en goed Engels heb leren praten.

Kolkata, India

Geld voor een woning hebben we niet.’ We slapen onder dat stuk zwart plastic… ze wijst naar een stuk gaten kaas. Vooral tijdens de moeson is het bijna niet te doen . Haar man komt in de drukke straat aanwandelen met een kip en een kuiken onder zijn arm.
Kolkata India

‘Ik kan niet werken, gaat ze verder, een andere toerist zorgt ervoor dat mijn kinderen naar school kunnen en s’middags wil ik dan wat koken voor ze, tenminste als we geld hebben.’ Ze roert in een pan met een onduidelijke Indiase prut.

Ik trek wat flappen uit mijn zak… de rest van de daklozen zien dat ik haar geld geef en ik word bestormt en achterna gezeten door een bedelende smekende meute… ik loop beschaamd weg…

Posted in Annie's post, pelgrimstocht, reisrepo's, Uncategorized | Leave a comment

De Godganse Ganges (4)

Verschijnt iedere vrijdag op de achterpagina van NRC (tekst Tosca, foto’s Anita )

De Godganse Ganges (4)

De trein Naar Allahabad gaat al over 1 minuut, staat op het bord. Rennen dus! We hebben niet eens tijd meer om een kaartje te kopen. We vliegen met onze bagage de steile trappen op naar perron tien. Het verkeerde perron, blijkt even later. ‘Jullie moeten aan de overkant van het spoor zijn,’ wijst een man met zijn bek vol rode qat, waardoor hij niet kan praten. (de meeste mannen in India kunnen daardoor niet praten) Ik zie Annie resoluut het perron afklimmen en over de rails springen.”nee!’ roep ik panisch,‘dat durf ik niet!”.

train India

“Kom!’, gebiedt ze mij. Ik doe een schietgebedje en volg haar met knikkende knieën. De rails ligt vol menselijke uitwerpselen.” Getverderrie Annie, kijk uit dat je er niet in stapt!” Ik zie overal ratten wegschieten. Als ik me op het andere perron heb gehesen en over een naakte zwerver ben heengestapt die zichzelf helemaal onder heeft gescheten, zegt Annie: ‘de trein is er nog niet eens, hij heeft 3 kwartier vertraging’. Ik steek opgelucht een sigaret op en kijk met afschuw naar het spoor waar ik net overheen gelopen ben. Ik tel op dat kleine stukje al 17 ratten. Dan komt er een man naar me toe met een machinegeweer in zijn hand. ”Ma’m, no smokink.
‘Strontland!’ mompel ik kwaad. Wist je dat 55% van de mensen geen toilet heeft’ zegt Annie. Dat zijn ruim 1 miljard drollen per dag, reken ik uit, dat is op jaarbasis…
Er komen twee mannen naar ons toerennen, ik herken de receptionist van ons hotel. Ze wapperen met de rekening van de minibar…We zijn een kitkat en een fles bier vergeten af te rekenen.

train India

De trein is eindeloos lang en overvol, nergens is plaats. We staan in het gangpad en iedereen staart naar ons, vanuit alle hoeken. De meest irritante eigenschap van Indiërs, dat eindeloze gestaar. We zien er natuurlijk ook heel idioot uit in hun ogen en we zijn ook zo verschrikkelijk groot en dik. Ik voel me een olifant in dit land. Een man zet een paar kinderen in het bagagenet en gebaart dat we erbij kunnen gaan zitten. Ik kan met een halve bil op het puntje van de keiharde houten bank zitten.

Dan komt er een blinde oude man aan met een fietsbel op zijn stok, waar hij hard mee rinkelt om de aandacht op zichzelf te vestigen. Hij kan er ook nog best bij, het is een broodmager mannetje. Voor lichamelijk contact is niemand bang in India, hij zit lekker warm tussen Annie en mij ingeklemd. ‘We moeten hem niet vergeten anders stikt ie misschien,’ waarschuw ik Annie. Een vrouw met twee baby’s op haar arm, zet er eentje bij mij op schoot.

train, India

‘We hebben geen kaartjes,’ probeert Annie aan de conductrice uit te leggen.’ De vrouw spreekt geen Engels, haalt haar schouders op en loopt weg. Een man met olifanteritus aan zijn been, (hij heeft een voet als een bloemkool, wurmt zich al bedelend door het gangpad. ‘Sorry,’ zeg ik tegen hem, ‘ik kan niet bij mijn portemonnee want ik zit klem.’ Hij bloemkoolt boos verder. Ik voel mijn been warm en nat worden.

Posted in Annie's post, pelgrimstocht, reisrepo's, Tosca's columns, Uncategorized | 2 Comments

De Godganse Ganges – Authentiek gepiemel

Authentiek gepiemel, India, Ganges

994439_886039364751035_7441106139354522360_n

Posted in Annie's post, pelgrimstocht, reisrepo's, Tosca's columns | Tagged , , , , , | Leave a comment

De Godganse Ganges

Een doldrieste reis van 2500 kilometer van de bron van de Ganges in de Himalaya naar de golf van Bengalen waar zij wegstroomt.

P1010544

Lucknow, India

Lucknow, india

Lucknow, India

Lucknow, India

Lucknow, India

Lucknow, India

Lucknow, India

Lucknow, India

Lucknow, India

Lucknow

Lucknow

P1010438

Lucknow, India, Tosca Niterink

Tosca Niterink, India

P1010418

P1010385

P1010384

P1010378

Posted in Annie's post, pelgrimstocht, reisrepo's, Tosca's columns | Tagged , , , , , , | Leave a comment