Camino Portugees NRC 1

NRC Camino Portugees 1

Ja lieve mensen, ik weet het, t’is alweer veel te lang geleden dat wij een pittige wandeling hebben gemaakt. En omdat de brieven maar bleven komen, van hoe zit het nou? En, wanneer staan jullie eens op van je luie reet, straks hoeft het niet meer want dan zijn jullie te oud! Vooral dat laatste maakte grote indruk! Daarom lieve mensen zijn we speciaal voor U midden in dit barre jaargetij in de wandelschoenen gesprongen en afgereisd naar Lissabon om een puntje aan de Camino Portugees richting Porto te zuigen. Het schijnt dat een goed deel van dit pelgrimspad door de na smeulende bosbrand gebieden voert. Dat is niet zo toevallig want er waren deze nazomer 523 branden in dit niet al te grote land. Met andere woorden we moeten er wel doorheen.

Maar waar we allereerst doorheen moeten om een beetje fatsoenlijk in de open natuur terecht te komen zijn de buitenwijken van Lissabon. Omdat het bruto nationaal product per hoofd van de bevolking in de Portugese hoofdstad hoger ligt dan het gemiddelde in Europa (jawel!) is de ongezellige aanwas in de suburbs omgekeerd evenredig bovengemiddeld.
We weten allemaal dat Lissabon een bovengemiddeld gezellige stad is, maar wie door het Park der Naties van Wereld Expo 1998 wandelt ziet de andere kant van de medaille. Ik verklap niks ga zelf maar kijken waar Annie en ik zo depressief van werden dat we een taxi hebben aangehouden om ons uit deze Bijlmer Efteling te bevrijden.( ‘Als ze architecten toch hun gang laten gaan in het open veld,’ mompelde Annie, ‘wordt het toch altijd ietwat fascistisch.’

Eerlijk gezegd wordt het bij Azambuja pas zoals wij het graag hebben. Gewoon een zandpad langs de rivier met wijn-en olijfgaarden. Wat is de natuur toch mooi zonder iets. Hoe ver ik ook kijk, ik zie niks om me aan te ergeren.

Annie ergert zich wel, aan haar eigen hoofd, daar zit een enorme bult op die groter en kleiner wordt.Doodeng. Dat brengt ons in Santarém op de eerste hulp. Ook doodeng, we zitten op twee stoeltjes te wachten voor de deur van de chirurg die er het mes in gaat zitten. Tegenover ons zijn klapdeuren met een spoedgeval erachter waar de witjassen in en uitrennen. Af en toe laten ze de deur expres een stukje openstaan om ons de stuipen op het lijf te jagen. Wie zien hoe een man met een houten klos in zijn mond hartmassage krijgt .
Trouwens die bult van Annie was maar een ingegroeide haar. En wat er verder positief uitspringt is dat oude mensen hier nog gewoon mee mogen doen aan het openbare leven.

route: Lissabon – Alverca do Ribatejo – Azambuja – Valada – Santarém

camino Portugees

23659442_1651128898242074_2826891177263216303_n

23754678_1651765614845069_3261081747589542974_n

23755617_1653979004623730_6656994501219715260_n

23755695_1652754174746213_4281275789497954110_n

23794815_1652754081412889_2993434497246413305_n

23795292_1652754148079549_1451601011799382590_n

23905244_1653978821290415_2859569894865465631_n

23905621_1658087284212902_1609251991687797198_n

24058714_1658087287546235_5825753442296543658_n

24067880_1653978887957075_7382367668158525974_n

24067947_1653978917957072_1508734547350207808_n

24129500_1661041650584132_7047812920807131400_n

24129776_1658087400879557_688709787899471308_n

24129980_1655859894435641_3059509668977712492_n

24131229_1661041653917465_8119217993503804896_n

24174169_1661043977250566_9060222854095755855_n

24174301_1658087347546229_7274868714972349861_n

24174537_1661041643917466_1685450486583607931_n

24176962_1661041647250799_7302690813168418717_n

This entry was posted in reisrepo's. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *