De Godganse Ganges (5) NRC

verschijnt iedere vrijdag op de achterpagina van NRC (tekst tosca, foto’s, anita)

We hebben een flink stuk geroeid, met de trein, via Kanpur, naar Allahabad.

Miljoenenstad Kanpur aan de Ganges is trouwens geen echte aanrader. Met zijn honderden stinkende leerlooierijen, die hun giftige zware metalen rechtstreeks in de Ganges dumpen. Er worden dingen gefluisterd over misvormde baby’s en over tientallen miljoenen waterzuivering subsidie gelden, die zomaar verdwenen zijn. Gek hé? In zo’n prachtig land! Nu ja misschien vindt iemand het op een dag nog wel terug. Ja toch!

We zitten in het duurste hotel van Allahabad,(50 dollar per nacht) en eindelijk eens verwarming op de kamer want het is hier net zo koud als in Nederland en al dagen buitengewoon mistig.

Iets wat de taferelen aan de Ganges met een mystiek haast sprookjesachtige zweem omhuld. Het is namelijk ‘Magh Mela’, een jaarlijks terug kerende heilige feestweek, waarin het massaal groepsbaden in de rivier natuurlijk topic van de dag is. De laatste twee dagen, genaamd, Makar Sankranti, zijn het allerheiligst, als je op deze dagen in het water onderdompelt en je mond ermee spoelt,worden al je zonden weg gewassen en heb je recht op een jaar van voorspoed. Dit jaar gingen er elfduizend mensen de plomp in en Annie en ik mochten erbij zijn! Dat kan best, want de Ganges is hier heel breed, er komen maar liefst drie rivieren samen; de Yamuna, de Sarnswati een mystieke rivier die eigenlijk niet bestaat en de Ganges zelf natuurlijk!

Leuk te weten is, is dat de Yamuna door Delhi stroomt en dat daar elke dag 3296 miljoen liter ongezuiverd rioolwater in de rivier wordt geplompt! Je staat er verstelt van hoe ze dat zo precies kunnen uitrekenen! De mens is toch altijd weer tot heel wat in staat! Het mooie is dat het punt waar al dit water bij elkaar komt de heiligste plek is om te baden, dus het is dringen op de vierkante meter. Ik zat me (rillend in een bootje met twee jassen over elkaar aan ) te verbazen over hoe jong en oud zonder aarzelen het smerige ijskoude water instapten. Zo vol devotie en overtuigd van het feit dat de heilige rivier zichzelf reinigt, dat ik bij geen enkele magere opoe zelfs geen spoor van kippenvel op het lijf kon ontwaren. Ik zag ze allemaal met een gelukzalig gezicht met hun magere platvoeten (Indiërs hebben allemaal platvoeten) de stinkende modderdrab in stappen.

Alahabad, India, ©AnitaJanssen

Ze vergaten zelfs naar ons te staren, want wij baren nog steeds heel wat opzien.De foto van Annie stond een paar dagen terug in de krant omdat er een toerist was gesignaleerd op de Magh Mela! Al die van heinde en ver toegestroomde badgasten en feestgangers verblijven trouwens in tentenkampen in de modder, van die beelden die je op het journaal wel eens ziet van vluchtelingenkampen na een overstroming. We blijven ons verbazen en we genieten! Tot volgende week.

This entry was posted in Annie's post, minimovies, pelgrimstocht, reisrepo's, Tosca's columns and tagged , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *