Groeten uit Ruigoord (3) NRC – Twee kampen

Verscheen op de Achterpagina van NRC ter vervanging van Yooup van ‘t Hek . Tekst Tosca , foto’s anita

Nooit gedacht maar zelfs culturele vrijhaven Ruigoord bestaat uit twee kampen

Twee kampen met dorpse kletspraat ertussen. Waarom en hoezo? Allemaal oud zeer waar ik niet bij was.

De jongere garde tegen de oude garde omdat de bejaarden, ex provo’s, krakers na 40 jaar houtkachelen in onverwarmbare doorzonwoningen waar de hele winter de ramen open stonden omdat het los geroeste hang-en sluitwerk dwars door de vensterbank de plinten en de vloer in de kruipruimte in gerot was.

Tussendoor ook nog eens met het hele dorp drie jaar met het hele gezin relatiebreuken verwerken in een beschilderde bus met pech op weg naar India. De assertiviteitscursussen waren net in zwang en lieten geen spaan over van elke vriendschap.

Thuis gekomen hebben de oude helden zicht tot voor kort kranig geweerd, bleven dapper doorzonnen in de 40 Hollandse artritus herfsten die voorbij zijn gegaan.

Is het heel erg gek dat ze op de leeftijd dat elke Nederlander al jaren van zijn Zwitserleven gevoel geniet het uiteindelijk op een akkoordje gooiden met het havenbedrijf.

Ruigoord mocht blijven als culturele broedplek met ateliers voor artestiekelingen maar er mag niet gewoond worden.

Het havenbedrijf bood alle bewoners een atelier en een woning met cv en alle inbouw apparatuur in Amsterdam.

de luchtbus, foto anita janssen

‘Oké,’ zei psychonaut Hans Plomp, ‘maar dan wil ik wel net als hier naast schrijver Gerben Hellinga blijven wonen, zodat ik weet aan welke buurman ik me irriteer.’

Aldus geschiedde en vele nieuwe jongere schrijvers schilders 100% dj’s werden blij gemaakt met een plek in dit bijzondere dorp.

‘Alles wordt anders’,’ schreef het jonge kamp dat ook zo piep niet meer is op een spandoek.

‘Wat is het probleem?’ vroeg ik aan een jongeman van middelbare leeftijd die erg boos keek.

Hij deed zijn mond open en zei bijna nee dat ga ik niet vertellen maar zag nog net op tijd het spandoek.

‘Wat bedoel je met alles wordt anders?’

Ik weet echt niet meer wat hij daarover vertelde, ik kon het gewoon niet volgen, het eindigde met plofzone.
De haven heeft 12 verdiepingen hoge tonnen met kerosine naast Ruigoord neergezet.

En dat betekent dat een groot deel van Ruigoord in de plofzone ligt. Gelukkig houdt dat bij ons atelier ineens op. Mocht er iets mis gaan worden we net niet als gillende illegale keukenmeiden afgevuurd richting Amsterdam.

Wij boffen maar Annie en ik.

‘Ze zijn niet anarchistisch genoeg,’ zei de jonge man ook nog.

‘Waarom?’

‘Ze hadden nooit toe moeten geven,’ en nu zag ik de irritatie in zijn ogen vonken, ‘ze vergaderen. Zoiets zouden WIJ nooit doen, dat is niet des Ruigoords vergaderen.’

ruigoord, foto anita janssen

This entry was posted in Annie's post, Tosca's columns and tagged , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *