Groeten uit Ruigoord (2) NRC –

Verscheen op de achterpagina van NRC ter vervanging van Youp van ‘t Hek. Tekst tosca , foto’s anita

Neem nou bijvoorbeeld onze buren, allemaal mannen van het eerste uur. Ze waren erbij toen het dorp begin jaren 70 gekraakt werd. Ze stonden daar op hun Spaanse puntlaarzen in hun Afghaanse jassen toen ik als veertienjarige aan kwam fietsen met mijn stiefvader (PPR gemeente raadslid die het wel es even met eigen ogen wilde zien wat die jongens aan het doen waren)

De jongens waar ik huizenhoog tegenop keek met hun lange haar en hun woeste baarden (heel wat anders dan die koters uit mijn klas met dat HAVO vlas op hun gezicht).

Ik wilde meteen weer weg zo verlegen werd ik van die geborduurde lapjes spijkerbroeken met die Waterlooplein bontjassen en ook doods bang dat mijn vader iets stoms ging zeggen.

Nooit gedacht dat die jongens konden veranderen in bejaarde buurmannen. Ze zijn allemaal tussen de zeventig tachtig. Annie en ik voelen ons weer jong!

Aan de ene kant dichter Hans Plomp (73) daarnaast schrijver Gerben Hellinga (76),ietsje verder schilder Theodorus Kley (78) en vrijbuiter Rudolf Stokvis (80) en aan de andere kant Schilder Rob van Tour (76).

Maar ze zijn nog steeds leuk. Leuk genoeg voor een twintig tot veertig jaar jongere en ook nog bijzonder leuke vriendin. Dat hebben ze allemaal gemeen. Rudolf is de oudste met de jongste vriendin. Ik vroeg laatst, ‘is dat je kleindochter? Nee, ik zat twee keer mis, het was zijn zoon. (stoere 11-jarige jongen achteraf met prachtige lange vlecht).

‘Nooit in zo korte tijd zoveel mensen leren kennen,’ zegt Annie. En zoveel nieuwe vrienden erbij!’ vul ik aan.

Maar al die nieuwe gezichten, vind ik nog wel moeilijk qua onthouden en in de goede context plaatsen.

aat veldhoen, hedy d'ancona

kantoor Ruigoord

Dat gezicht komt me bekent voor: Is ze iemand van meer achterin het dorp of ken ik haar toch van een oude ‘Wie is de chef’ op TV? Of werkt ze gewoon achter de balie bij de ING? Trouwens daar gooien ze het de laatste tijd over de hippe boeg en zitten in gloednieuwe modieuze bedrijfskleding chique te doen achter hun onder architectuur verbouwde oranje balie met tegen de achterwand een pretentieuze boekenkast met flesje design water erin. De medewerkers lijken wel filmsterren en toch lachen ze je vriendelijk beleefd verveeld toe.

Dat je denkt: Sta ik de boel hier op te houden met mijn ongepoetste schoenen in mijn plompe regenjas. Als ik het had geweten had ik me er op gekleed. Maar ja ik kan niet in Ruigoord in de smaak vallen en ook bij de ING.

This entry was posted in Annie's post, Tosca's columns and tagged , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *