Groeten uit Ruigoord (1) (NRC) – De hulpmotorenclub

Verscheen zaterdag op de Achterpagina ter vervanging van Youp van ‘t Hek
Tekst Tosca Foto’s Anita

De Hulpmotorclub

Het stikt van de ligfietsechtparen die op hun vrije dag even een kijkje komen nemen in Ruigoord. Dat moet kunnen, daarin ben ik heel makkelijk als atelierhouder aldaar. Ik zwaai zelfs uit het raam als ze binnen kijken

Over Ruigoord hoor ik mensen nog wel eens dingen zeggen in de trant van,’ dat is een wereldje apart.’ Van de week nog klonk het op uit een fietsclubje van door de ANWB goedgekeurde senioren met hulpmotoren, die nieuwsgierig door de culturele vrijhaven kwamen fakefietsen:

Dit is ‘inderdaad’ wel een wereldje apart”.

‘Inderdaad? ‘

Ze hadden blijkbaar al iets gehoord van het wereldje apart, dat zomaar van alles doet zonder bouw en woning toezicht.

Maar apart waarvan bedoelen ze? Apart van hun wereld. De grote normale wereld waar de vensterbank politie controleert of iedereen wel twee porseleinen Praxis poezen of twee Intratuin boeddha’s in de vensterbank heeft staan.

De wereld met de levenslange files, ook na het pensioen. De files ontbijtbejaarden bij de uitvalswegen naar Ikea omdat ze daar voor een eurootje onbeperkt afbak tuinboeddha burgers met aspartaam tapenade achter de knopen kunnen stapelen.

Enfin, het lijkt me geen pretje zo op je ouwe dag met je broodbuik in de ballenbak, want daar val je vanzelf in na zo’n ontbijt.

Het valt ook niet mee om die buik eraf te fietsen met je hulpmotor.

‘Daar heb je die man met die groene snor, waar Tine het over had,’ roept een van de vrouwen tussen de hulpmotoren vandaan. Was dat die met dat haar ? Nee die jongen met dat haar was wat anders. Ik heb het over die man met die groene snor.

Ik sta in de tuin en hoor het gesprek.

’O, die, wat was er ook alweer met hem?

‘Hij was naakt aan het grasmaaien!’

Met die groene snor? Met die groene snor!

De club ligt in een deuk.

‘Wat is er zo leuk?’ vraagt de oud provo met de groene snor?

Mijn snor?

Ja, waarom heeft U die?

‘Groen ontspant,’ zegt de bejaarde.

Theodorus Kley

Er valt een stilte, die wordt verbroken als de man met de snor de hoek om is…

‘Zag je dat net? Waaiert er op uit de kring. ‘Wat?’

Die koelkast voor het raam, verderop staat een koelkast middenin de woonkamer voor het raam.

O, jammer dat heb ik niet gezien, is het heus? Hoe krijg je zoiets voor elkaar?

‘Dat komt,’ leg ik uit, omdat de atelierhouder hem in de vensterbank wilde zetten. Hij wilde tegemoet komen aan de twee dingen vensterbank wet maar de eerste paste al niet.

This entry was posted in Annie's post, Tosca's columns and tagged , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *