Bet van Beeren op de beerenboot – Gaypride – NRC


Achterpagina NRC – tekst Tosca – foto Anita

De Canal Pride vindt alweer voor de twintigste keer plaats. U weet wel, die homo’s en die bellenblaas boten in de grachten met Patricia Paay erin en Erica Terpstra is er ook altijd bij. En themaboten van homoseksuele bootvluchtelingen. Of boten met kooien en vrouwen in burka’s van het COC die PVDA condooms uitdelen van het Aidsfonds en flyers de gracht inblazen van de Vodafoon boot met zo’ n mega opblaas telefoon die inzakt voor de brug terwijl studentenhuis meiden op een rijtje roze onderbroek dansjes doen op een nummer van ABBA!
En Gordon natuurlijk en Ronald Plasterk en Peter R de Vries op de SBS 6 boot die genieten van de rijdende rechter en alle media aandacht. Waar vind je dat in de komkommertijd!
‘Vroegah’ was het nog voor homo’s, kon je vlak voor aanvang aansluiten met je rubberboot, als je maar homo was. Those where the days, toen we nog met een sloep vol gele wol reclame maakten voor een restaurant van een vriendin als lesbisch kaasfondue steunpunt. ‘Weet je nog?’ zegt mijn dans en wandel partner Annie.

Ze leest vooruit het evenementen krantje van de Gaypride: ‘Het lijkt wel het evenement met de meeste media aandacht.’
Gegayliciteerd, woordgrapt de evenementenkrant in dit kader.

De aanloop naar het drijvende gaymediaspektakel is eigenlijk het leukst. Er wordtin de dagen ervoor van alles georganiseerd, voor homo’s die gewoon het hele jaar door homo zijn, zonder media aandacht. Zo staat Het gay pride programma bol van de roze senioren bingo’s, die vinden plaats in verzorgingshuizen in alle uithoeken van de stad.
Helaas onze scooter wil niet starten.
Gelukkig zijn er genoeg andere dingen te doen. Bijvoorbeeld in het Rijksmuseum, dat organiseert een rondleiding langs historische homokunst door de eeuwen heen.
‘Laat maar,’ zucht Annie, ‘de pers moet zo’n rondleiding drie dagen van te voren aanvragen in tweevoud met perskaart kopie en brief van de chef en motivatie getuigschriften.

Zo belanden we uiteindelijk in een gaypride aanloop meezing middag bij legendarisch pottencafe ‘t Mandje voorheen het cafe van Bet van Beeren op de Zeedijk. Er klinken geruststellende meezing en accordeon klanken door de half geopende deur, we zingen ons opgelucht naar binnen. We raken in gesprek met Diana van Laar de eigenaresse, nichtje van Bet van Beeren, die allang dood is. Ze zet het cafe in de geest van haar tante voort.

Haar nicht is geen nicht en ook geen pot. Ze vertelt over haar stoere tante.’Dit cafe was oorspronkelijk voor zeelieden en hoeren maar homo’s waren ook welkom.’
Bet was heel vooruitstrevend in die tijd, het was nog voor de oorlog en ze liep altijd in lange leren broeken en motor pakken. Daar heeft ze een keer een boete voor gekregen omdat de politie vond dat ze in travestie was. Dat kun je je nu niet meer voorstellen. Hoewel, de Zeedijk is niet meer zo tolerant als die was, zeker niet met de opmars van al die Egyptische vleesbistro’s, aardige kerels, maar laatst kwamen ze toch beleefd vragen of ik die regenboogvlag niet weg wil halen….Nee, tuurlijk doe ik dat niet.
Nee, zegt een vrouw die er bij is komen staan.

Cafe ‘t Mandje vaart morgen mee met de Bet van Berenboot. Het thema is ‘share’, dat vind ik wel moeilijk. Dus we hebben iets stropdassen gedaan. Dat brengt altijd dingen symbolisch bij elkaar. En het heeft ook iets met ‘sharen’ te maken dacht ik.
We hebben 2000 stropdassen ingezameld. Waarom? vraag ik. Het duizelt me.
‘Gewoon om te sharen,’ zegt ze. Oké mompel ik verward. En toen ?
Op gegeven moment rijgen we de stropdassen aan elkaar en dan maken we een kring.
Snap jij het nog Annie? fluister ik. De vrouw gaat door: ‘ En we dragen cafe ‘t Mandje t shirts, rood geel groen bauw en we gaan in de volgorde van de kleuren van de regenboog staan, dat moeten we nog oefenen in de regenboogkleuren en waar ze zitten.

Waarom zijn er geen senioren op de roze senioren meezing middag? probeert Annie het gesprek een andere wending te geven.

P1040653

‘Weet ik niet, zegt Diana de nicht van Bet van Beeren. Misschien problemen met vervoer maar we hebben wel twee transgenders uit Purmerend en die zijn hier ook zonder problemen gekomen. Kom er eens bij staan meiden, zegt Diana joviaal. Ik heet Nicky zegt de ene en dit is mijn vriendin, Adrie.
Ze wijst naar een Indonesische vrouw die me een beetje aan Wieteke van Dort doet denken.
‘Ik heb een praktijk voor transgenders,’ vertelt Adrie, bij mij krijgen ze de medicijnen die ze nodig hebben, bij het VU in Amsterdam moet je meteen het hele traject lopen, bij mij niet. Of geslachtstransformatie of niet. Ben je verpleegkundige dan? vraag ik. ‘Nee arts natuurlijk,’ zegt ze.
Dan zie ik ineens een bejaarde vrouw zitten. He, zeg ik tegen Annie, daar zit onze eerste roze senior. Hoe heet je? vraagt Annie. Ik ben Inge uit Doetinchem ik ben 72 snauwt ze, ‘ik ben helemaal met de trein gekomen maar ik vind er niks aan.’

This entry was posted in Annie's post, interviews, Tosca's columns and tagged , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

One Response to Bet van Beeren op de beerenboot – Gaypride – NRC

  1. bellamy says:

    Ik schaam mij homo te zijn als ik zo’n stel achterlijke onderontwikkelde mafketels op een rij zie.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *