DE VERGEETCLUB – het verkeerde huis

‘Kijk mam,ik heb een cadeautje voor je, nog voor Moederdag.’
Ik wapper met een glitter-achtig jasje afgezet met een gouden ketting. Haar ogen haken zich er gretig in vast.
‘Vind je het mooi?’
Ja prachtig.’ Ze begint meteen haar vest uit te doen om het te passen. Een mouw blijft hangen achter haar tag. (Een plastic polshorloge waardoor de deuren automatisch blokkeren en ze niet weg kan lopen). Ik haal het van haar pols af en leg het op tafel.

DE VERGEETCLUB

‘Ik heb ook zo’n armband’,zegt Sylvia trots.
‘O je mag hem hebben,’ zegt mijn moeder royaal, ‘ik vind hem toch niet mooi.’
‘Ik heb gehoord,’ zegt Glims, ‘dat je naam erin staat als je een ongeluk krijgt maken ze hem open.’
‘Ik kan mijn voordeur niet vinden,! Snikt Sylvia ineens vanuit het niets.
‘Je voordeur is om de hoek op de gang,’ zegt Annie.
‘Staat mijn naam er op?’
‘Nee, zegt Annie, ‘maar wel een foto van je.’
‘Zie je wel, snikt Sylvia,’dat is mijn voordeur niet!’
‘O, maar dat jasje staat je prachtig,’ zeg ik tegen mijn moeder,’vind je niet Sylvia?’
‘Ja, snibt ze door haar tranen heen, dat heb ik allang tegen haar gezegd, meteen vanmorgen al, toen ze het aan had.’
‘Meent ze dat?’ vraagt mijn moeder onzeker.
‘Jazeker,’ zegt Glims, ‘de lucht is prachtig blauw, maar er zijn veel wolken in gekomen en die zouden weleens naar beneden kunnen vallen.’

‘Ik heb net het idee dat ik in het verkeerde huis,’ zit huilt Sylvia wanhopig.
‘Nee hoor,’ zeg ik, ‘je woont nu hier.’
‘Maar dit is mijn huis niet,’ ze wijst naar het kookeiland waar de zuster aan het zweten is met thee koffie en de afwas.
‘Zo klinkt het bij mij thuis niet!’
‘Dat lawaai daarginds,’ zegt Glims , ‘is het stapelen der borden.’
‘Ik heb helemaal geen afwasmachine,’ gilt Sylvia.
‘Jezus, wat is het hier heet,’ zeg ik en klap een raampje open.
‘Welkom in de sauna,’ zegt de zuster met haar hoofd in de vaatwasser.
‘We moeten toch eens aankaarten,’ begint Glims, ‘dat ouderen ook serieus genomen moeten worden.’
‘Zeker,’ zegt Annie, ‘hoe ouder hoe wijzer.’
‘Ach,’ zegt Glims, ‘is dat zo? Daar hebben ze mij nooit over ingelicht.’
‘Het tocht hier,’ roept Wormerveer, ‘staat er soms ergens een raam open?’
‘Kom mam, we gaan even een beetje uitwaaien op de gang , ‘hijg ik met het klamme zweet op mijn rug.
‘Ik sluit me graag bij u aan,’ zegt Glims.
‘Goed idee,’ zegt Annie, ‘ik heb ook een opvlieger.’
‘Daar heb ik over gelezen,’ zegt Glims.

IMG_7617

‘Sylvia!’ roept de zuster blij, ‘ik heb hier je zoon aan de telefoon!’
‘Ik wil dat je nu langs komt,’ hoor ik Sylvia op de gang tegen haar zoon snikken.
‘Maar mijn naam staat niet op de voordeur!’ huilt Sylvia.
‘Misschien is uw naam eraf gewaaid,’ oppert Glims.

DE VERGEETCLUB is een vervolgverhaal op de achterpagina van de NRC over 8 dames die voor hun eigen veiligheid achter een cijferslot wonen. Met de in hoofdrol mevrouw Niterink (87), de moeder van Tosca. Verschijnt iedere donderdag op de achterpagina van de NRC. (tekst tosca, foto anita)

DE VERGEETCLUB is ook te koop in de boekhandel.

This entry was posted in Tosca's columns and tagged , , , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *