Lingo en de Paus

Vervolg verhaal over acht dames die voor hun eigen veiligheid achter slot en grendel wonen en doen aan kleinschalig wonen. Met in de hoofdrol, mevrouw Niterink , de moeder van Tosca. Verschijnt iedere donderdag op de achterpagina van de NRC (tekst Tosca, foto’s anita)

Ze zit nog wat na te tafelen met de dames Kistenmaker en Glims. De rest kijkt naar Lingo.
Draadje! roept de zuster, D_R_A_A_T_J_E, spelt ze.
Dat is niet goed zuster, zegt mevrouw Map voorzichtig, draadje schrijf je met een D. Mijn moeder zit met haar rug naar de t.v. Praatje, zegt ze zonder zich om te draaien. Hoe is het mogelijk mompel mevrouw Wormerveer, poppenkoppie heeft het weer goed!
Hallo Mam!
Nou dat is toevallig dat we elkaar hier treffen!
Of wist je van te voren dat ik hier zou zitten?
We hadden wel een donkerbruin vermoeden.
Hoe komt het dat jullie zo vroeg zijn?
Vroeg? Het is juist laat het is al half acht in de avond, jullie hebben net gegeten.
Daar weet ik niks van, ik ben hier nog maar net.

Ze tikt Glims op haar arm; ‘zeg hebben jullie hier net zitten eten. Dat is mij niet bekent, ik meen dat nog moeten gaan eten.
Nee zegt de zuster, jullie hebben al gegeten, we zijn net klaar,daarom zitten jullie nog aan tafel .
’Ze kletst fluistert mijn moeder.
‘Ik meen dat we hier zitten omdat we allemaal een beetje oud zijn’ zegt Glims. ‘En dat we eigenlijk bezig gehouden moeten worden met spelletjes enz… Daar hebben we recht op!’
Ik weet het zeker want daar heb ik gisteren nog een uitgebreid artikel over gelezen, in het NRC!
Wij hebben recht op….
Zeg Tos, begint mijn moeder weer, hoe komt het dat jullie zo vroeg zijn.
Stil even mam, ik zit even te luisteren .
Jullie zijn vanmiddag toch naar handwerken geweest zegt de zuster.
Naar Antwerpen geweest!? Hoe komt ze er bij!
Ze denkt zeker dat ze ons alles kan wijs maken. Ik ga hier echt een schriftelijke klacht over indienen!
Zeg Tos, hoe is het met je?
Goed mam! dat heb ik je al een paar keer verteld.
Ik probeer even te luisteren .
maar Tos hoe is het….
He mam!
…eigenlijk met mij?
Ik kijk haar aan en krijg het gevoel dat ze op het punt staat in huilen uit te barsten.
Het gaat toch wel goed met je, vraag ik ongerust.
Ja hoor, ik ben blij dat je er bent! en zo vroeg dit keer!
Ik voel de schuldgevoel vlammen oplaaien.
Volgende keer gaan we met zijn tweeën iets leuks doen beloof ik.
Zeg dames, roept Annie weten jullie dat de paus gaat aftreden.

‘Waarom?’ roept Map geschrokken. Vanwege zijn leeftijd hij is ook al 85 en heeft net als jullie verzorging nodig. Ik hoop evengoed niet dat ze hem bij ons plaatsen, mannen knoeien altijd zo met hun eten.
‘Zuster, vraag Wormerveer hebben ze al een opvolger. Ja zegt Kistenmaker, dat is toch die Willem Alexander.
‘Ik moet naar de wc,’ roept mijn moeder als we weg gaan. Dus ik loop wel even met je mee. Maar je bent toch net geweest mam?
Ja dat weet ik, ik wou gewoon nog even bij je zijn.

This entry was posted in Tosca's columns and tagged , , , , , , , . Bookmark the permalink.

One Response to Lingo en de Paus

  1. Dick Visser says:

    Er was eens een wipkip in Barneveld
    Die wipte altijd met stoer geweld
    Nu wipt ie niet meer
    Want de laatste keer
    was de wipkip na één wip al uitgeteld.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *