Sultanstrail, Bulgarije Sofia –> Svelingrad

Sultanstrail (3) NRC

“Do you speak English?” vroegen we aan het meisje achter de balie van de tourist information, te Plovdiv.
“Yes!”riep ze trots ( en dat was heel terecht want er zijn nauwelijks Bulgaren te vinden die een woord buiten de grens spreken)
“We are walking from Sofia to Istanbul and we want to know….”
Op dit punt onderbrak ze ons en vroeg stomverbaasd: ”You want walkink to Izsjtanbulk?”
“Yes!” riepen wij trots.
Ze schudde haar hoofd en riep; No!(of eigenlijk knikte ze want knikken en schudden wordt in deze contreien omgekeerd gebezigd) “That’s impossible!”
“Thats not impossible, because we already do!” riepen wij.
‘O no,’’ riep ze beslist,’ it’s impossible!’
But we do! Probeerden we nog, maar nee ze vond het zo’n onzin dat ze terstond afhaakte.
Annie probeerde het nog door de kaart onder haar neus te drukken en te vragen of er een pad was langs de rivier waarlangs we Plovdiv uit konden wandelen.
Maar ze keek er alleen glazig naar en sprak ineens geen Engels meer.
We proberen het gewoon, zeiden we tegen elkaar, zoals altijd, want dat is de enige manier om er achter te komen in dit land.
Plovdiv is een prachtige stad, de mooiste die we hier tot nu toe gezien hebben, het staat bol van kunst en cultuur, ze hebben er zelfs een soort Montmartre, waar je van die Jip en Janneke silhouetjes van jezelf kan laten knippen en een enorme Romeinse arena, die bijna door het hele centrum loopt. Plovdiv is niet voor niets kandidaat culturele hoofdstad van Europa in 2019!
Dan moeten ze toch nog iets aan de buitenwijken doen, merkte Annie op toen we ons langs de rivier de Maritsa een weg zochten de stad uit richting Istanbul. Bulgaarse steden kunnen uitmonden in hartverscheurende deprimerende troosteloosheid wisten wij. Maar dit sloeg alles! Ik had het gevoel ergens in een buitenwijk van Calcutta te lopen. Afgebladderde hoogbouw. Op in storten staande op elkaar gestapelde krotten eindeloos op rij. ( Ook eindeloos op rij mensen in de rij voor fonteintjes om gratis water te drinken en te tappen). Tot we in een echte krottenwijk kwamen op een echte vuilnisbelt en we tot onze knieën door de koeienkarkassen kraakten en tegen het talud van een snelweg tot stilstand kwamen. Zal ik er wel of niet een sticker op plakken vroeg ik Annie.
Het zit ons ook niet mee, zuchtte ze alleen. Als iemand Sultanstrail stickers ziet hangen in dit gebied kan ie er donder op zeggen dat Annie en ik er verdwaald zijn geweest.
We hebben er ook eentje geplakt op de lekkende kerncentrale van Dimitrovgrad waar we via Parvomay naar toe zijn gespoorzoekt. Hebben gezellig in het motel ernaast geslapen, samen met een ploeg Engelse “kernreactor huurlingen”
Ze repareren over de hele wereld lekkende kerncentrales en dat zijn er volgens hen meer dan je denkt!


sultanstrail wandelen van sofia –> istanbul

tweets/foto’s Anita, columns Tosca

Eyes on Animals ‏@Eyes_on_Animals
@toscaniterink @rooiereporter willen voor Eyes_on_Animals een dag veetransporten controleren aan de Bulgaars/Turkse grens! #sultanstrai

Heb trouwens gister nog een mep uitgedeeld aan een opdringerige Bulgaar

@Eyes_on_Animals heb het er net met tos over gehad in principe willen we dat wel

Volle maan, de kust, en een klein plopske

Een obesitas Bulgaar haalt zijn auto weg … Het uitzicht op de zwarte zee met een klein haarp wolkje is hersteld.

Een meeuw vliegt via de thermiek naar een donkere rots aan de zwarte zee. Engelbert humperdink schalt zacht door de speaker

Pomorie is een groot all inclusive festijn ik verlang er nu alweer naar te gaan wandelen over de sultanstrail

Wel nog even heilig water gedronken in het klooster

Uitgeweken naar pomorie (zwarte zee) in een orthodox klooster door een fanatieke monnik met staalblauwe ogen en een hazenlip bestookt met. … De enige echte leer, althans dat vond hij… #ganietindiscussiemetgodsdienstfanatendatheeftgeenzin

De corrigerende tik wordt hier in Bulgarije nog vaak uitgedeeld #sultanstrail #jankendkind

Dominique v.d. Heyde ‏@DominiqueHeyde
@pvdmeersch We gaan ons best doen. Mag ik dan van u nog vaker #SultansTrail @rooiereporter en niterink op de achterkant? 🙂

Overal waar je komt in Bulgarije staan grote blauwe borden met EU steun gerealiseerd, vraag me af hoeveel Europees geld deze kant op ging

Bulgarije heeft flink geïnvesteerd in zonne-energie … Paneel na paneel na paneel

Pakken het over een paar dagen weer op in svilengrad

We nemen even een wandelbreak… Zijn het zat om als wilde klaarovers bijna platgereden te worden door Bulgaren #lammearm

Het mannentasje, plat achterhoofd, stekels, geschoren benen, opgepompte spieren, buldog loopje.. Zie hier de Bulgaar

Een grijze ivonoviaanse heeft via melk injecties een pompoen gekweekt van 114 kg


Langs de Marisa rivier ruisen de zilverberken

Een hoofddoekje met nog een paar tanden een paar lev gegeven ze heeft er meteen fresh life limonade voor gekocht , ze kromme beent weg

In een ijskoud berg fonteintje dobberen mijn wandelvoeten, beetje jammer dat de Bulgaren van alles een vuilstort maken

We worden gastvrij onthaald door een Spaans sprekende dame van een vogelopvang, koffie, banos en een bankie om even te rusten

Tos is wild stickers aan het plakken om de sultanstrail te markeren ik roep haar bij deze uit tot sticker ambassadrice

Bewolkt , hoop dat de zon geen kans krijgt om door te breken.

Paddentrekborden langs de kant van de weg terwijl het verkeer voorbij raast

Afstand gedaan van onze oude Bulgaarse kaart, die viel van pure veelgebruikte ellende uit elkaar.

we verlaten dimitovgrad en laten de verouderde kerncentrale achter ons… #wandelen van

twee bloedmooie meiden noteren de Trictrac standen

Dimitrovgrad is gebouwd naar strak communistisch plan. We belanden op een Trictrac festijn en krijgen ouzo aangeboden

Hij wil me niks vertellen over de staat van de kernreactor … Bang voor je baantje? Ik krijg een knipoog en hij loopt weg

Raakt aan de praat met kernreactor huurlingen die de wereld rondreizen

@wieswies @rooiereporter @toscaniterink ik ook….ik vond het boek #Klimmennaarkruishoogte helemaal geweldig!

Pakt even de geigerteller app erbij, we slapen pal naast een kernreactor in dimitrovgrad

Volgende deel Vd route langs de gele weg, het is een bloedhete zondag dus er is weinig verkeer richting dimitrovgrad

In een lief durpske een mini market met koffie en brood en feta gevonden Het leven is mooi op de sultanstrail, eindelijk een mooie wandeling

Een kudde schapen slaat op hol zodra zee zien met m’n 1 wielige wandelkar

Lemen huizen, ongeplaveide wegen, af en toe een gammele auto.

We wandelen over de Bulgaarse prairie

De lucht kleurt oranje , er galoppeert een paard voorbij, dit is fijn

We volgen een oud pad langs het spoor, lopen langs verlaten ooievaarsnest

goedemorgen, wandelschoenen aan en gaan sofia –> istanbul

Iedere week smeuïge verhalen over onze wandeltocht op de achterpagina van de NRC (nb de afspraak met de krant is dat we die iets later
op onze site zetten…anders verkopen ze geen krant meer)

We zijn nu al een week onder de snikhete Bulgaarse zon (in de zelfde hittegolf als bij jullie?) aan het lange afstand wandelen .”Dat valt om verschillende redenen niet echt mee, temperatuur, gewicht van onze een-wielige wandelkar met kampeer benodigdheden. Wie of wat bracht ons ook weer op het onzalige idee om tijdens deze wandeltrip ook nog zo nodig, de padvinder uit te willen hangen, met alle lichtgewicht rompslomp van dien, tent, slaapzakken, gasje , pannetjes. Het weegt allemaal niks behalve als je het onder een 35 graden brandende Bulgaarse koperen ploert vals plat op en af moet zeulen, want we mijden het Rila gebergte en lopen door een dal(( dachten wij )naar de Turkse grens, maar het reliëft toch nog onverwachts aardig. Dat voel je evengoed duidelijk aan de zure spierpijn in de kuiten .Maar nu niet zeuren! We doen dit voor ons plezier! Al vergeten we dat zo nu en dan helemaal!! Dan loop ik mij dingen af te vragen in de trend van, wie wat waar welke beul waarom, stuurde mij op deze wandelstraf ect. Maar alras schaam ik me mijn arrogante kop uit mijn hoofd als ik zie hoe mooi het leven hier is, de Bulgaarse nazomer met alle rijpe vruchten aan de bomen (appels, peren, tomaten, komkommers, tabak en wijn) en hoe gastvrij en royaal men is. Want kwamen wij achter, ook al heeft de doorsnee Bulgaar (zonder pet met woeste stekels op het platte achterhoofd) geen nagel om zijn gat te krabben, toch worden wij almaar overladen met loodzware zakken fruit (alsof we het al niet moeilijk genoeg hebben en moeten wij overal logeren en midden in de nacht barbecueën met mensen die wij niet verstaan, laat staan dat we uit kunnen leggen dat we Nederlandse vegetarische potten zijn. Dit even in zijn algemeenheid, want gut wat went het allemaal snel. Vorige week had ik nog geen idee wat Bulgarije inhield en nu is het al reeds een totaal logische realiteit voor mij. En heb ik geen zin om uit te leggen wat Bulgarije is want Bulgarije is gewoon Bulgarije, iets wat we allemaal diep van binnen dondersgoed weten en altijd al geweten hebben. Bulgarije, het woord zegt het al, is Bulgarije! Ze hadden ons al gewaarschuwd, Bulgarije, boe! Bah! Eng! Wolven en beren! Kijk maar uit! Derhalve hadden wij bij Perry sport een “berenbel”’ gekocht. Een rond irritant tingelend geval, dat je met klittenband uit kan zetten en waar beren niet tegen kunnen, mensen ook niet, want het is niet aldoor tingeling kerstmis. De eerste nacht dat wij gingen kamperen stikte het meteen van de beren. Dat komt je kan hier niet kamperen, als mensen je zien stuntelen met tentstokken moet je meteen komen logeren. De eerste Bulgaarse vrouw die ons bij zich thuis uitnodigde, had voor de gezelligheid een berenbootbloes aangetrokken.(een bloes met Dick Bruna achtige beertjes in roeibootjes met ankertjes op hun petjes, je kent het wel (of niet) beetje kinderachtig, maart toch weer die gastvrijheid! Ik zal er komende weken nog vaak op terug komen! Even voor de duidelijkheid, we zitten in Pazardzhik. Via Sofia – Kostenets – Pazardzhik naar Plovdiv
Ezelsbruggetje volgens Annie. Ik eet maar door want het “kosteniks’ en daarom ‘pastniks en als ik dit een tijdje vol hou dan ‘Plofdiks

Er loopt een lekenpriesteres rond met een baard en een staart

Smullen zo’n orthodoxe bomvolle kerkdienst in Plovdiv

we gaan 10 km met de bus

We geven het op voor vandaag.Geen zin om met gevaar voor eigen leven door wild gasgevende Bulgaren te worden platgereden.

Helaas dit mooie pad loopt dood, weer terug

Er zitten 3 kleine kleuters op een rijtje te poepen, geen toilet . Dit Europese unie land heeft niet voor iedereen een plee in Bulgarije

We volgen een pad langs een slome rivier richting Plovdiv voor het eerst sinds een week geen verkeer, heerlijk

@Hansbeerekamp dank voor de tip als we geen zure wandelpijn in onze kuiten hebben hobbel ik nog wel ff de heuvel op in plovdiv

Niet voor te stellen met een temp van 35 graden dat het hier swinters min 30 kan zijn stamboiyliski
Info ingewonnen over de wandeling van morgen naar Plovdiv. We vertrekken vroeg want na 11.30 is het niet te harden zo warm

Die is goed, na al dat gewandel vraagt Tos ‘zullen we nog even een klein ommetje maken? ‘
Aangekomen in Stamboliyski, prettig hotelletje gerund door een vriendlijke Engels sprekende vadsige nicht

Menmen het is 12.40 uur en al bloed verstervend heet… Hebben net de afslag naar het pad naar de rivier gemist. Beetje jammer

Lopen dwalen langs deprimerende kaalslag #sultanstrail

Oei er is een pinnetje gebroken Van de een-wielige wandelkar maar als het moet ben ik heel handig … Zo gefixt

Na en broeierige nacht voor dag en dauw de wandelkar gepakt en via de gele Rn trekken we verder door het Bulgaarse land

De Bulgaarse PC dokter heeft ook al mijn data overgezet op een nw mini HD …ik ben blij

Het plan is de wekker morgen op 5 uur te zetten.Het is zo bloedverzengend heet hier in Bulgarije dat wandelen overdag bijna onmogelijk is

Mijn mini HD is stuk, hij ligt nu bij de Bulgaarse PC dokter die is de data over aan het zetten… Pff films en foto’s zijn gered

Even een dagje niks, nou ja niks stukje maken voor de NRC, beetje shoppen en de voetjes rust gunnen

Er is een Bulgaarse bruiloft aan de gang… De sjopska salad staat al te glimmen op de tafels

wat een flip, de usb ingang van mijn mini HD is kapot, daar staan al mijn films en foto’s op.. gelukkig zijn we nu in Pazardzhik ..daar hebben ze vast een compu winkel

Lopen net twee Rotterdamse Jehova’s tegen het lijf .ze hebben Turks geleerd en komen de blijde boodschap aan de bulgaren verkondigen

Die gelzooltjes zijn geweldig , dit keer geen migraine onder mijn voeten

Kregen net een lift aangeboden van een stel roma zigeuners met paard en wagen. Afgeslagen we zijn tenslotte aan de wandel

RT @benzwaan: Zojuist in The Best of Spijkers met Koppen op Radio 2 jullie hilarisch gesprek met Dolf Jansen over het boek.

Uitgezwaaid door het uien vrouwtje met haar rode stomptandjes. Tos begint – met -wie- trekt- de -kar.

obesitas Moeder en haar dikke chauffeuse dochter komen tomaten brengen en vragen of we willen douchen, er volgt een liefdevolle spraakverwarring

De avond valt over Bulgarije en ik zit hier heel gelukkig te zijn, een hond blaft, spelende kinderen en een klein plopske

Ons kampement opgeslagen iets buiten een dorp. meteen was daar weer een gastvrije tandeloze Bulgaar die aanbood dat we in zijn tuin mochten slapen.. maar we geven de voorkeur aan de rand van voetbalveld

Een groep zigeuner kinderen op ijs getrakteerd. Wat een blije snuitjes

En we gaan weer op pad .. Van momin prohod naar vetren alternatieve route door de bergen. Tip van oom agent

Dit hotel wordt gerund door een foute heks die er genoegen in schept om de politie op je af te sturen en je af te zetten

Dat liep met een sisser af , wel weer goede wandel info gekregen van oom agent ..

Hoe stoer is dat Tos heeft een enorme wandeling achter de rug en heeft nu nog even een 2 uur zitten schrijven

De avonturen van Annie en Tos zijn iedere woensdag te lezen op de achterpagina van de NRC

Sultanstrail (1) Sofia 14 augustus

Het nadeel van Sofia is, dat ze hier Bulgaars praten en daar is geen touw aan vast te knopen, verder is het mooie stad. Wat trouwens ook een beetje moeilijk is, is dat Cyrillisch schrift! Een soort hiërogliefen, maar dan in het Bulgaars, de uithangborden en de etalages staan er vol mee en hoe lang en intensief we er ook naar turen het blijft geheimschrift! Dat beloofd wat voor onze op stapel staande verdwaaltocht naar de Turkse grens, waar we morgen mee aanvangen Annie zegt dat we gewoon eerst een beetje moeten indalen in deze cultuur en dat we dan vanzelf wel woorden en begrippen gaan herkennen op de menukaart. Ik hou vooralsnog mijn hart vast. Vanmorgen naar de wereldberoemde Banja Bashi moskee geweest (met ventilatoren dwars door de fresco’s heen geprikt, moet kunnen) om te bidden voor een behouden vaart. We deden dit op onze blote voeten, in een groene pij met puntmuts , want wij zijn vrouwen met blote armen zonder hoofddoek. Ik had mijn dure ecco goretex wandelschoenen wel onder mijn arm, want ik durfde ze niet buiten te laten staan tussen al die afgetrapte teenslippers.
In Bulgarije leeft 41,3 procent onder de armoedegrens en dat is duidelijk te merken. Er wordt wat af gebedeld en gehandeld in gestolen parfums en andere luxe waar op de terrasjes hier. Ik had vanmorgen bijna, voor slechts tien Euro een elektrische neustrimmer op batterijen gekocht Het was Annie de me ervan weerhield; ”wat moet je ermee?” zei ze, en ”hebben we niet al genoeg ballast te ve rsjouwen door dit onduidelijke land!” Daar had ze dus zeker wel een puntje !
De weegschaal op Schiphol leerde ons dat onze een-wielige wandelkar (nog zonder water, met alleen maar de tent en andere kampeerartikelen) al ruim twaalf kilo weegt .Dan hebben we nog twee rugzakjes van elk zes kilo met kleding enzo en apparatuur, laptop, camera’s telefoons gps harde schijven, opladers en een halve kilometer aan snoeren.
Wij zijn eerst een dagje naar Wenen gegaan, maar de wandelkar reisde ons vooruit naar deze prachtige stad(vraag me niet hoe maar dat kan tegenwoordig). Annie en ik hoopten allebei stiekem, dat de wandelkar kwijt zou raken ergens tussen Wenen en Sofia, maar dat is jammer genoeg niet gelukt. We waren trouwens onder andere in Wenen om het klokkenspel van de sultan te bekijken. De Sultanstrail begint officieel in Wenen, omdat de sultan daar twee of drie keer met zijn leger vanuit Istanbul is heen gemarcheerd. Hij had het ambitieuze plan om Wenen in te nemen in 1529 en dat is natuurlijk niet gelukt, het koper van zijn kanonnen hebben de Oostenrijkers lachend omgesmolten tot kerklokken voor de Stephans Dom . Annie is helemaal de toren ingeklommen om ze bezichtigen(die lekkere wentelteef van mij), maar ik had al zo’n vermoeden, dus ik bleef beneden wachten, de klokken waren weg en op deze plek bereikte Annie hyperventilerend een souvenirwinkel. Wel lekker hoog. Welnu, morgen, als jullie dit bericht lezen zijn wij begonnen aan ons 800km lange wandelavontuur naar Istanbul, ons eerste reisdoel wordt het stadje Novi Han .Om met de woorden van Pimmetje te spreken; ”we hebben er zin an!
Nu snel kaartjes regelen voor lady Gaga, die treed hier vanavond op.

heel flauw maar ik had ingevuld dat ik in de poepiekakkiestraat woon. Kijken of dat problemen opleverd.

En daar is in ene een agent met een pistool die om ons paspoort komt vragen in het hotel … (1)

Dit is een zware ruk weg … Morgen gaan we of road een gele Route nationaal pakken want hier heb ik weinig zin in

Kom er net achter dat mijn gelzooltje achterste voren in mijn wandelschoen zit

Van een grijze snor met hangbuik 2 kilo groenten/fruit en bloemekes gekregen

Het zoute zweet druppelt in mijn ogen

Een eindeloze bloed hete weg zonder schaduw

Zonder verdwalen aangekomen bij een voormalig staats hotel in ithiman.Met vlekken op de muur en op het tapijt van voor het ijzeren gordijn

In ruil voor een voetmassage neem ik het laatste stuk de een-wielige wandelkar wederom om de heupen #sultanstrai

We eten wilde rijpe mini pruimen #sultanstrail

We lopen over een afgedankte snelweg ~~> ithiman het rijpe fruit spat van de bomen #sultanstrail nog 17 km wandelen…

De volgende 23 km naar ithiman is er niks, geen dorp, wifi .. Slechts bos en heuvels. wandelen van Sofia naar Istanbul #sultanstrail

Achter een achenebbisj deurtje ligt een oase van rust restaurant. Beginnen met een sjopska salad

We gooien zo onze ijzeren gordijnen dicht en gaan slapen #ithiman #sultanstrail #wandelen van Sofia –> Istanbul

Sofia –

Nog geen stap gelopen en we stonden ook nog in een Turkse krant, hoe leuk is dat ?

Stempelkussen was zoek in de banja bashi moskee in Sofia…dus zijn we in het Orthoxe Christelijk museum een stempel gaan halen voor onze Sultanstrail pas.

Vithosa blvd in Sofia is luxe,trendy en uitbundig, maar het schijnt dat de gemiddelde Bulgaar maar 350,00 euro in de maand verdient. 41% leeft onder de armoede grens.

Nog een dagje technische voorbereidingen en dan gaan we aan de wandel

Ondertussen in Wenen, in een foute kneipe belandt met fascistoïde kaalkoppen…. rap weer vertrokken ..

Trok net een zilvere deksel open in het hotel , hopend op een eitje stond ik tegen zo’n walmende berg Oostenrijkse knakworsten aan te loeren

Weenser kan bijna niet, nog een echte konditorei met een gladgesteken ober en dito snor

Zitten in Wenen, onze wandelkar is alleen op doorreis naar Sofia hoop dat ie zoek raakt de tocht is al zwaar genoeg

Ik ga het klokkenspel bekijken van de sultan in de stephansdom in wenen

Nou ja zeg ze hebben het klokkenspel van de sultan weggehaald bij de stephans dom.

voor niks als een wentelteef de trappen van de stephans dom beklommen

T bleef laf beneden zitten. Bezweet en amechtig aangekomen ter hoogte van zijn klokkenspel, gelukkig was daar wel een souvenirwinkel

Ondertussen op het vliegveld van Wenen, we vertrekken zo naar Sofia

vette vertraging, technische storing —–> sofia

Ja hoor we gaan —–Sofia

In het nachtelijk uur bijna besprongen door een Iraanse snor, afgepoeierd. Hotel wat we van te voren via internet handen geboekt.. was vol geen receptionist te bekennen. Heerlijk lopen dwalen door Sofia…toch nog elders een bedje gevonden.

In de NRC – (door Sabeth Snijders)

SULTANSTRAIL

Voor onverwachte overnachtingen ligt er een tentje op de wandelkar die ze voorttrekken. Voor taalproblemen rekenen ze op de iPhone. “We hebben een app die Hallo, ik ben verdwaald in het Bulgaars kan zeggen.” En voor minder fortuinlijke ontmoetingen met vieze schaapherders dragen ze een stok mee. Tosca Niterink en haar wandel-, dans- en levenspartner (camerajournaliste Anita Janssen) ondernemen opnieuw een voettocht waarvan ze verslag zullen doen op deze pagina. Ze trekken de komende zeven weken van Sofia in Bulgarije naar Istanbul in Turkije.

Na twee tochten naar Santiago de Compostela zijn Niterink en Janssen in de ban van het langeafstandswandelen. “Annie en ik hadden het afgelopen decennium samen de halve wereld over gereisd, maar bleven wandelschuw.” Na het lezen van een boekje over de voettocht van een Duitse Paul de Leeuw naar Santiago de Compostela, lieten ze zich toch verleiden. Janssen: “We werden daarna zo enthousiast dat we van Amsterdam naar Tibet wilden lopen.” Tibet werd het niet, wel Istanbul. “ Na tweemaal het zuiden van Europa te hebben doorkruist begon ik te zoeken naar andere lange wandeltochten en hoorde over de Sultans trail.” In 1529 probeerde de Osmaanse sultan Süleyman I met zijn leger Wenen te veroveren. Hij trok van Istanbul naar Oostenrijk. Süleyman mislukte en ook zijn tweede tocht drie jaar later draaide op een fiasco uit.

Janssen las over de Haarlemse Turk Sedat Cakir die jaarlijkse met een groep vrijwilligers een deel van Süleymans 16de-eeuwse route markeert. Cakir wil een soort nieuwe Camino in Midden-Europa; een wandeltocht van Wenen naar Istanbul, 2200 kilometer, langs vergeten paden en historische plekken.
Niterink: “Je wandelt langs plekken waar de Sultan is geweest; kleine dorpjes, maar ook industrieterreinen en bossen. Het schijnt dat er beren en wolven zitten. Annie, we moeten een berenbel meenemen!” “Die kan ik vast op mijn iPhone zetten.”, sust Janssen.

Janssen en Niterink twijfelden even toen ze hoorden dat in het deel van de Sultans trail dat zij wilden wandelen, van Sofia naar Ederne aan de grens met Turkije, ook het Rilagebergte zat. Een klim van 2000 kilometer. Cakir vermeldde dat er een alternatief deel van de route bestaat langs het gebergte. De Sultan is verschillende keren op en neer gegaan, en niet elke keer met al z’n paarden de bergen over. Maar daar waren geen markeringen. De dames stelden toen voor om dit stukje Sultans Trail light uit te zetten, legt Niterink uit. “Tussen Sofia en Ederne gaan we stickers plakken op de taluds van snelwegen.”
“Het wordt pionieren”, vertelt Janssen. “Een puzzeltocht. We kennen de taal niet, kunnen geen cyrillisch schrift lezen.” Niterink: “Elke dag bekijken we op Google Earth wat we lopen.” De dames lieten een eenwielige wandelkar op maat maken waarop ze hun bagage voorttrekken.
Waarover de wandelverslagen ditmaal zullen gaan is nog onduidelijk, maar alvast zeker niet over ‘twee vrouwen over de houdbaarheidsdatum’ die zichzelf terugvinden in de natuur. In Klimmen naar Kruishoogte, het boek dat Niterink schreef over haar belevenissen op weg naar Santiago, gingen lyrische omschrijvingen van olijfbomen naadloos over in tirades over de onbekwame schrijfster van hun wandelgids, een wandelcompagnon die de batterij van de telefoon met gps heeft leeggetwitterd en de stinkende sokken van medewandelaars. Nu is de kans dat ze andere wandelaars ontmoeten miniem. Niterink: “Och, je vindt wel iets om over te schrijven. Er komt altijd wel een oud wijf uit een hekje lopen, die iets zegt.”

This entry was posted in pelgrimstocht, reisrepo's, Tosca's columns and tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *