Klein Keukenhof (1)

Kleine Keukenhof is een serie van Tosca en Anita voor de NRC Achterpagina

Op de Keukenhoflaan, in een waai gat tussen jaren zeventig hoogbouw en een woonwagenkamp staat een gloednieuw golfplaten bouwkeetachtig optrekje te blinken.
Omringt door betonrot en prikbosjes met klapperende patatzakken van friet van Piet, doet mijn moeder aan kleinschalig wonen. Samen met de 7andere dames, die vanwege hun eigen veiligheid achter een cijferslot leven.
Ik sta voor de elektrische schuifdeur bij de intercom met de bellen.
Of de bezoekers van klein keukenhof AUB de bel van de juiste afdeling willen indrukken. Wat was het ook weer? Afdeling bollenveld, bloemencorso?
Ik sta hier elke keer mijn hoofd te breken. Waarom kan ik de naam van mijn moeders afdeling niet onthouden. O ja, het heeft iets te maken met de onbeduidendheid! Mijn moeder woont op afdeling dingetje, toen de leuke namen op waren. Ze zit beslist niet op afdeling de praalwagen, wat ik haar op zijn minst gegund had. Altijd als ik voor deze deur sta voel ik het ongeduld en het verlangen om mijn moedertje te zien heftig groeien Oja! ik weet het alweer! “De Tulp”!
Mevrouw Kistenmaker staat al te zwaaien achter de glazen wand. Ik zwaai terug,
Naast de deurpost bevindt zich een reusachtige knalrode knop, met daaronder voor de zekerheid de letters; bel voor afdeling de Tulp . Ahaa! weet ik uit ervaring, die knop laat zich niet met een druk van de wijsvinger in beweging brengen. Mij foppen ze niet! Dus ik haal uit met mijn vuist. Het enorme met draadstaal verstevigde glazen stuk automatische vestingwerk, zwaait keihard naar buiten. Ik spring net op tijd naar achter. ‘Zijn ze al geland ?’ vraagt mevrouw Kistenmaker hoopvol.‘Nog niet’, zeg ik, ‘ze hebben flinke vertraging U kunt beter even in het restaurant gaan zitten en wachten tot ze omroepen’. ‘O, waar is het restaurant?’ ‘Kom maar’, ik bied haar mijn arm en we lopen naar de huiskamer. ‘Ach’, zegt ze, maar ik heb geen geld bij me.’

‘Vanwege de vertraging bied de KLM u een gratis versnapering naar keus aan,’ stel ik haar gerust. We wandelen de huiskamer in, met eethoek salongedeelte, digitale open haard, glazen pot met boerderijdrop alsmede een keuken eiland . Achter het fornuis staat de zuster met haar leesbril op een zak vacuüm verpakte gehaktballen te bestuderen.
‘Daar’, zeg ik tegen mevrouw Kistenmaker, ‘bij die mevrouw met de bril en de gehaktballen is de informatie balie van Delta Airlines, daar kunnen ze U verder helpen ‘.
‘O dank U vriendelijk hoor!’ roept mevrouw Kistenmaker blij.
Daar zit ze! Ze is zo klein dat haar stoel enorm lijkt.
Voeten op een houten stoof,want ze kunnen niet bij de grond. Een golf van vertedering gaat door me heen. ‘Moedertje!’ zeg ik terwijl ik haar omhels.
Niet te stevig anders breekt ze als een zandkoekje.
‘Tosca?’ roept ze verbaast. ‘Hoe heb je me hier weten te vinden?‘
‘Dit is Tosca mijn oudste dochter’, zegt ze trots tegen mevrouw Wormerveer.
‘Hoe kan dat nou,’ zegt mevrouw Wormerveer, zo’n grote stevige meid uit zo’n klein vrouwtje. ‘Kom je me halen ?‘
‘Gaan we naar huis?’ Vraagt mijn moeder verlangend.
‘Ja’, zeg ik, met de paniek in mijn hart, ‘we gaan naar huis.’
‘Dag dames!’ ‘Dag zuster!’ zegt mijn moeder terwijl ze aan mijn arm meeloopt, ‘het was heel gezellig maar nu ga ik naar huis.’
En dan, ‘ojee, heb ik al afgerekend?’
‘Doet U mij maar een kop koffie en een balletje gehakt’, hoor ik mevrouw Kistenmaker nog zeggen.
(wordt vervolgd)

This entry was posted in Tosca's columns and tagged , , , , , . Bookmark the permalink.

4 Responses to Klein Keukenhof (1)

  1. annet says:

    Jaaaaaaaaaaaaa, Tosca, zo gaat dat. En dat is de gruwelijke werkelijkheid.Vreselijk om je moeder zo te zien, soms ook weer grappig. Ik sluit volgende maand mijn loopbaan(als laatste ambulanceverpleegkundige) in de zorrrrrrrrrrrrrrrrrrrg af. Ik nodig jullie(Annie en jou) van harte uit om een van mijn laatste ritjes mee te maken. (=is Regionale Ambulance Dienst Hollands Midden) . Mijn standplaats is Leiden en ik woon in Oegstgeest.Moeten we natuurlijk wel effe regelen met een opperaap.En een doel hebben….
    Zie maar… en wanneer komt die dvd over de camino nu eindelijk uit???
    Groetjes van Annette, grote fan

    • dag annet

      de DVD is allang uit maar dat heb je misschien gemist .. kijk maar even in de winkel op onze site dan zie je dat je hem kunt bestellen .
      Misschien is het wel een idee om een keertje mee te rijden om eenitem te maken voor TV west, daar werk ik (annie) al honderd jaar
      en het het lijkt me wel mooie tv opleveren
      groetjes anita

  2. annet says:

    Lieve Dames,

    Indeed heb ik de DVD gemist en ga ‘m nu als een razende bestellen!
    En nu heb ik nondejukketjesnogtoe ineens jullie/jouw verhaal over de FEMA niet meer kunnen vinden…. moet weer even in de archieven duiken. En dat met mijn oortjes, dat lukt soms niet zo diep.
    Het is wel zo: op papier heb je wat. Digitaal moet dat maar blijken. Dus stop het in de kluis!! Zo waardevol wat jullie doen.
    Lieve groet uit de Grot en ga asjeblieft zo door!!!

  3. Excellent write-up. I certainly appreciate this website.
    Keep it up!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *